استدیو لهستانی Techland پس از قطع همکاری با شرکت Deep Silver و رها کردن دنباله ی عنوان Dead Island ساخت ایپی جدید خود یعنی Dying Light را آغاز کرد و در ابتدای عمر کنسول های نسل هشت بازی را عرضه کرد و با پشتیبانی بی نظیر موفقیت های چشم گیری بدست آورد،در مراسم e3 سال 2018 دنباله سری یعنی Dying Light 2 معرفی شد 
از همان ابتدا مشخص بود که تمرکز اصلی Techland این بار بر روی داستان و انتخاب های بازیکن است پس از گذشت 4 سال از معرفی بازی،Dying Light 2 عرضه شده است و  حالا وقت آن است که ببینیم تکلند موفق شده است انتظارات را برآورده کند یا خیر،در ادامه با نقد و بررسی نسخه دوم بازی Dying Light همراه ما باشید .
داستان بازی در سال 2036 چندین سال پس از اتفاق های نسخه اول شروع می شود. شما در نقش ایدن پس از پیدا کردن سرنخ هایی از خواهرتان به سمت شهر ویلدور حرکت میکنید همان ابتدای بازی تعدادی فلش بک از دوران کودکی شما و تعداد زیادی کودک از جمله خواهرتان نشان داده میشود جایی که این بچه ها توسط یکی از دکتران جی ار ای 
به نام والتز زیر ازمایش های مختلفی قرار میگیرید که همین ازمایش ها باعث شده توانایی های بیشتری داشته باشید پس از رسیدن به شهر ویلدور پیشرفت در داستان بازی بسیار کند میشود و برای قطره ای اطلاعات باید ماموریت های مختلف برای شخصیت های یکبار مصرف که دیگر در طول داستان دیده نمیشنود انجام دهید و بعضی اوقات 
خود ایدن نیز انگار یادش رفته که برای چی اصلا به ویلدور امده و در نهایت درست جایی که انتظارش را ندارید داستان بازی به بدترین شکل ممکن خاتمه پیدا میکند در ادامه به دلیل اصلی ضعف داستان،یعنی انتخاب ها و عواقب بازی میپردازیم.
                                                            "گرافیک و طراحی چهره های بازی بسیار زیبا کار شده است"
انتخاب ها و عواقب:
پس از مانور زیاد تکلند روی این بخش انتظار ها بالا بود تاثیر انتخاب ها را در دو بخش میتوانید مشاهده کنید گیم پلی و داستان که بازی در یکی از این بخش ها "گیم پلی " موفق بوده و در دیگری میتوان گفت شکست خورده است.
در قسمت گیم پلی شما با انجام دادن یک سری از مراحل اصلی و فرعی میتوانید منطقه رو به یکی از دو گروه Survivors یا Peacekeepers بسپارید که هر کدام از این دو گروه ویژگی های متفاوتی دارن و هرچه بیشتر به یک گروه کمک کنید قدرت های بیشتری در منطقه دریافت میکنید،قدرت گروه Survivors بیشتر به بخش پارکور مربوط میشود.
ابتدا در منطقه زیپلاین های بیشتر قرار میدهند اما هرچه بیشتر سمت این گروه رو بگیرید قدرت های بیشتری مانند جامپ پد برای پرش های بلند تر دریافت میکنید در مقابل تمرکز گروه Peacekeepers روی درگیری ها در خیابان ها است.ابتدا ماشین های بمب گذاری شده در منطقه و در ادامه فنس های برقی و ... دریافت میکنید.
                                                       "لحظاتی که در بازی بسیار با آن رو به رو می شوید و هر باره جذاب و زیبا می باشد"

اما میرسیم به بخشی که ویژگی انتخاب ها و عواقب در آن شکست خورده یعنی داستان،بیشتر انتخاب های شما در طول بازی مربوط به کشته شدن یا زنده ماندن شخصیت ها میباشد حالا شما هرچقدر میخواهید به یک گروه خیانت کنید و افرادشون رو بکشید،باز هم در اواخر بازی با این گروه معاشرت میکنید و برای آنها ماموریت انجام می دهید!
در مراحل پایانی انتخاب های بیشتری انجام میدهید که منجر به پایان های متفاوت بازی میشوند اما قرار نیست پس از پایان با عواقب کارهایی که کردید در دنیای بازی پرسه بزنید زیرا بازی شما رو به قبل از مرحله پایانی برمی گرداند!

گیم پلی:
به بخش گیم پلی برسیم جایی که یکی از دلایل اصلی محبوبیت نسخه اول بازی Dying Light گیم پلی فوق العاده آن بود که با داشتن سیستم پارکور جذاب همگی آن را به یاد داریم 
در نسخه دوم میتوان گفت که تکلند به خوبی از این موضوع با خبر بوده و با پیشرفت و بهبود نسخه گذشته تجربه ای بی نظیر مهیا کرده است.بزارید از پارکور بازی شروع کنیم قسمتی که به گفته تکلند بیشتر از سه هزار انمیشین جدید دریافت کرده شما در ابتدا حرکات متنوعی نمیتوانید انجام دهید و با ویژگی جدید استقامت نمیتوانید از دیوار ها و
 ساختمان ها طولانی مدت جهش داشته باشید اما با گذشت زمان و پیشرفت در درخت مهارت و دریافت حرکات جدید و بالا رفتن استقامت شما میتوانید بدون توقف از ساختمانی به ساختمانی دیگر بروید ترکیب موسیقی بازی با پارکور هم یکی از نکات جذاب این نسخه هست با پرش های بلند موسیقی تغییر کرده و با رفتن به داخل ساختمان ها صدای موسیقی کم میشود و با سقوط یا ایستادن،موسیقی بازی کامل قطع میشود.
                                                          "بخش درخت مهارت که گیم پلی بازی را بسیار جذابتر می کند"

ترکیب حرکات و ساختن کمبو های جذاب مانند پرشی بلند بر روی یک دیوار که در ادامه با وال ران به سمت ساختمانی حرکت کنید و مانند تارزان با استفاده از Grappling Hook از بالای سر زامبی ها گذر کنید تجربه ای عالی و بی نقص است.

میرسیم به سیستم Combat بازی که با حذف اسلحه های گرم سر و صدای زیادی به پا کرده بود.در واقع یکی از نقاط ضعف نسخه اول درگیری هایی بود که با سلاح های گرم صورت میگرفت و همچنین پس از پایان بازی عملا شما با داشتن شاتگان و گلوله های زیاد استرس از بازی حذف میشد و مانند رمبو ولاتایل های بخت برگشته را سلاخی میکردید در نتیجه این تصمیم تکلند آنقدر هم عجیب نیست .
درگیری های نزدیک همچون گذشته به خوبی کار شدن و با اضافه شدن ماد های مختلف برای هر سلاح تنوع بسیار بالا رفته است درگیری با دشمنان انسان هم دیگر مانند نسخه اول ضعیف درنیامده اینبار دشمنان شما رو هول میدهند حملات سبک و سنگین دارند و گاهی برای گول زدن شما حملاتی فیک انجام میدهند.
 تنوع دشمنان انسان نیز بالا رفته است اما زامبی های بازی تقریبا همان گونه های قبلی هستند با دو الی سه مورد جدید که یکی از آنها به اسم banshee طراحی ترسناک و حرکات جالبی دارد.مخفی کاری نیز در این نسخه پیاده سازی شده که طراحی ساده و قابل قبولی دارد در اوایل بازی به دلیل ضعیف بودنتان بیشتر به این نوع بازی کردن روی می آورید
اما در ادامه و قوی تر شدنتان خیلی تلاشی برای مخفی کاری انجام نخواهید داد.
                                                            "دشمن جدید بازی که گیم پلی را جذاب تر و دلهره آوره تر می کند"

همچنین ایدن نیز میتواند در شش بخش مختلف لباس های خود را تغییر دهد این لباس ها در چهار کلاس مختلف تقسیم میشنود که هرکدام مقداری به قدرت شما اضافه میکنند مانند پنج درصد قدرت حملات با سلاح سبک بالاتر،بخش کواپ بازی نیز در زمان عرضه به دلیل شلوغ بودن سرور ها دارای مشکلاتی است اما با توجه به سابقه ی تکلند این مشکلات به زودی حل میشوند و اما نبود حالت  Be The Zombie یک نکته منفی برای این نسخه است،امیدوارم که در برنامه پنج ساله ی تکلند برای این بازی این بخش پرطرفدار را نیز به بازی اضافه کنند.

ویلدور شهربازی آخرالزمان 
شهر ویلدور به دو قسمت تقسیم میشود 
یکی طراحی قدیمی و ساختمان های کوچک و کوتاهی داراست و دیگری طراحی مدرن و آسمان خراش های بلندی داراست. محیط بازی نسبت به نسخه قبل بزرگتر و بلندتر شده است که البته پاراگلایدر برای راحت تر شدن رفت و امد شما به بازی اضافه شده است.فعالیت های فرعی ویلدور بسیار زیاد و متنوع است, از مراحل فرعی گرفته که تعدادی از آنها مانند داستان اصلی بازی انتخاب هایی رو در اختیار شما قرار میدهند تا ازاد سازی کمپ ها و امن کردن مترو ها برای ایجاد نقطه Fast Travel در نقشه،یکی دیگر از تغییرات بالانس کردن چرخه شب و روز است.در نسخه اول فقط یک دلیل برای بازی کردن در طول شب وجود داشت آن هم دوبرابر دریافت کردن تجربه بود که بیشتر بازیکنان از خیر آن می گذشتند اما در این نسخه ساختمان و آزمایشگاه های قرار گرفته اند که دارای لوت بسیار خوبی برای بازیکن هستند اما در طول روز این مکان ها پر از زامبی های مختلف است و تنها راه مناسب ورود به این مکان ها در طول شب است که زامبی های کمتری در آنجا پرسه میزنند.
                                                     "گیم پلی بازی در شهر زیبای این عنوان بخاطر طراحی خوبش بسیار جذاب و لذت بخش است"

در خیابان های بازی نیز دیگر ولاتایل ها پرسه نمیزنند و جای آنها را هاولر گونه جدید زامبی گرفته است آنها پس از دیدن شما با فریادی بلند سکانس تعقیب گریزی آغاز میکنند که با رسیدن به سطح اخر تازه ولایتال ها به سراغ شما می آیندگرافیک بازی نیز پیشرفت خوبی داشته و چهره شخصیت ها به خوبی کار شده است در کل در این بخش خروجی مناسب است.

سخن پایانی:
Dying light 2 همانند نسخه قبل خود عمل میکند با این تفاوت که در بخش هایی که خوب عمل کرده بود این بار عالی عمل کرده و در بخش های که ضعف داشت همچنان ضعیف و شکننده است.

Dying light 2 works the same as its predecessor, except that game did amazing in the parts that did well, and it's still weak and fragile in the parts that were weak.
                           "با تشکر از ناشر بازی برای ارسال کد نقد                             Thanks to the game publisher for sending the review code"